Neler neler oldu bir bilsen...

Neler neler oldu bir bilsen şu ömrümün son bir yılında...

Zor günlerin ardından uzaklara gittik .. Uzaklar kolay değildi. Tam  10 ay oldu ve benim 10 ayın sonunda artık bir evim oldu. Oradan oraya savrulduk... Hiç bir zaman hayal dahi edemeyeceğimiz yerlerde hayal edemeyeceğimiz kötü şartlarda yaşadık ve sonunda Allah bize bir ev lütfetti. Ayağını halıya basmak ne büyük lütufmuş. Bir mutfağının olması ve bulaşığını mutfakta yıkayabilmek , ya da yemek yapabilmek mutfağında.

Evlenmeden önce sürekli  evleneyim de bir evim olsun seni bol bol ağırlayayım diye dua ettim . Ama insan en çok istediği ile imtihan oluyor. Seni ağırlayamadım hiç ... Ne garip....

Ahh ben nereden başlayıp nasıl anlatacağımı şu an çok karıştırdım. Keşke yüz yüze el ele göz göze konuşabilseydik.


Güzel şeyler de oldu Can Dostum , Kalp sızım... Biliyorsun ben anne oluyorum. İçimdeki minik kız  öyle güzel kıpırdanıyor ki dünyalara bedel . Doğumdan sonra çok özleyeceğim hamileliği. Güzel kızım beni hiç üzmedi. En kolay hamileliği lütfetti Allah bana. Ve canım eşim benim hep yanımda ve destekçim oldu. Önce Allah sonra O vardı yanımda , bana hayatını kolaylaştıran hayatıma anlam katan biricik varlığım.

Yani anlayacağın her şeye rağmen ben çok mutluyum. Hani arada aklına geliyorsam beni merak ediyorsan bil ki iyiyim. Büyüdüm , güçlendim , üstesinden gelebiliyorum zor olsa da ... Hayat bana da böyle geldi işte ..Herkese bir başka hayat sunulmuyor mu? Benim de payıma düşen buymuş... Şükürler olsun...

Senle paylaşmak istediğim o kadar yoğun duygularım var ki...Ve seni çok merak ediyorum. Nasılsın?

Bir de ağlamadan devam edebilsem yazmaya...Ah şu hormonlar...


Çok özledim seni....