Bu aralar biraz durgundum,biraz kırgın , biraz sessiz...
Eşimle aramız bozuldu biraz...
Önceleri sana akıl verirdim , öyle yap böyle yap diye. Kendime verecek aklım yokmuş meğer.
Eşim çok anlayışlı biri ama bazı konularda inadı var. Ben de onu bu konularda esnetemeyince küsüyorum. Küstüm yine, haklıydım bence. Ama ona göre saçma sapan bir konuya takmıştım.
Aldı beni karşısına uzun uzun konuştu "Bak böyle yaparsan ilişkimiz yıpranır, her küsme kırılma tahammülümüzü azaltır , bir sonrakinde tepkimiz daha fazla olur. Ayrılıklar böyle böyle büyütmek ile oluyor. Şunu bilmeliyiz ki birbirimizi çok seviyoruz ancak bu demek değildir ki sen benim her talebimi karşılayabilirsin ne de ben senin . Makul olmak gerek.."". Off haklıydı, çok da iyi bir yaklaşımdı onunkisi, çirkeflik yapmak mümkün değil. Elimi tuttu , barıştık falan... Ama tabi bu anlattıklarım benim 3 günlük küslüğümden sonra oldu. Bu süre içerisinde ağladım,zırladım kendi kendime .. Kime anlatayım, kimle paylaşayım ki...
Üzdüm bissürü kendimi de sevgilimi de.
İlişkiyi sürdürmek adına büyük tecrübe oldu bana.
Yaklaşım önemli.
Bana yaklaşımı çok hoştu.
Büyüttüğüm konuyu minicik yaptı konuşmasıyla..
Hiç bir şey bizden önemli değildi..
Öyle işte...
Miss you ..

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder