Şimdi O'nu kaybettim...
Belki bir gün yazdıklarım ulaşır diye O'na...
Sözcüklerimi , özlemlerimi, O'na dair hislerimi yazdım buraya...
Bu beni affettirmez ama, belki bir gün yine yollarımız kesişirse..
O gün sözcüklerle anlatamam ki halimi...
Sen anlarsın beni Candostum...
Güzel olan herşey bitiyor muymuş.. Neden ki. Her giden güzel şey yerini daha güzellerine mi bırakacak... hiç bilmiyorum...zaman gösterecek senden daha güzeli ve özeli var mı ..hiç bilmiyorum...kaybetmek nasıl zormuş...canı yanmak...
dost diyebileceğin insan kaç defa çıkar karşına hayatın boyunca... seni senden çok seven , hiç bir menfaat gözetmeyen kendi namına ama senin menfaatini her an düşünen , seni sadece sevdiği için sana yakın olan , riyasız bir sevgiyle en samimi haliyle sana gülümseyen kaç tane yüz bulabilirsin ve kaçı ile dost olma şansın olur ... iyi insan sözcüğünün içini tam olarak dolduran ... ve ilk gördüğün an sevdiğin yakın hissettiğin ...düşün ki .... sonradan öğrendin o da seni uzaktan her gördüğünde aynı hisleri hissetmiş...balkon camından seni izler seninle dostluk kurmak istermiş .. hatta doğarken kaybettiğim ikizim bu olmalı diye geçirmiş içinden ... Allah bu duayı kabul etmiş... birleştirmiş yollarını... sanki daha önceden birbirlerini tanıyor gibi hissetmişler hep... ta ezelden beri....
Dostluğumuzu çocuklarımıza anlatmak isterdim...hele ki böyle dostlukların şimdiden kalmadığından yakınıyor insanlar... bizim çocuklarımız büyünce nasıl bir dünya olacağını düşünürsen...
merakla dinleyecekleri çok güzel hikayelerimiz olabilirdi...
Seni hep korumak , sahiplenmek istedim , can yoldaşım , ilelebet en iyi dostun olmak istedim.. için mi daraldı üzüldün mü elini tutmak , mutluysan kahkahanı paylaşmak... seninle hep gurur duymak.... istedim... çok istedim...
belki bir gün kaldığımız yerden devam ederiz... kim bilir...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder